Axentes peligrosos pa les monedes

      Parecen robustes, pero nun lo son. Les monedes tamién sufren el pasu del tiempu y l’aición del mediu que les arrodia. De man, el so principal enemigu ye la so composición: tan feches de metal, polo que tan espuestes al ferruñu y la corrosión. Conocer dellos de los riesgos pue ayudar na conservación, non solo d’una moneda y evitar asina intervenciones posteriores agresives y poco eficaces, sinon d’una colleición prestosa que podría devaluase (económica y sentimentalmente) a causa del desaniciu de dalguna de les pieces que la formen. Esti ye un llistáu de los axentes más peligrosos pa les nueses monedes.

Colleicionar monedes

      Hai un gran erru n’esti mundillu de confundir colleicionista de monedes con numismáticu, dalgo que tol mundiu diz asina a lo xole. La numismática ye una ciencia, una estaya de la historia y l’arqueoloxía dedicada al estudiu del pasáu a traviés de les monedes. Un colleicionista, a priori, ye eso, un atropador con una afición. Ello nun quita q’un mumismáticu tenga (y tién) una escelente colleición de monedes, o q’un colleicionista termine siendo, a lo menos, un aficionáu a la numismática.

Guía del colleicionista

1. Colleicionar monedes. Euros, pesetes, moneda estranxera... Préstamos esti mundín pero nun sabemos per onde entamar. Equí alcontrarás una pequeña guía p'ayudate a ú empobinar los tos pasos.

2. Axentes peligrosos pa les monedes. Parecen robustes, pero nun lo son. Les monedes tamién sufren el pasu del tiempu y l'aición del mediu que les arrodia.

3. Clasificación de monedes na so conservación. L'estáu de conservación d'una moneda, la so rareza... oblíguenmos a clasificales a traviés d'unes tables estipulaes y asina saber si paga la pena caltenela nuna colleición ya inclusu facer un cálculu del so valor nel mercáu.

Les estayes del maravedí

      La vida d’esta moneda ye bien llonxeva; nació allá pel sieglu XII nos reinos de Llión, Castiella y Portugal y foi desmonetizada dafechu en 1848, durante’l reináu d’Isabel II. El so entamu foi gloriosu, ya que nació fechu d’oru. Col pasu del tiempu dexose d’acuñar, siendo sustituyíu por nueves monedes y pasó a ser moneda de cuenta, pa llueu,colos Reis Católicos, aparecer de nuevu como moneda de vellón (plata y cobre) y finar los sos díes como puxarra cobre. 700 años d’hestoria que bien merecen un bon reportaxe.

Moneda acrimontese/agramuntesa (La ceca d’Agramunt)

      Conozse con esti nomatu a tou tipu de moneda que s’acuñó na localidá d’Agramunt dende’l sieglu XIII y hasta’l XVII.

       El conceyu d’Agramunt ta asitiáu na comarca d’Urgell, na provincia de Lleida, Catalunya. Foi conquistáu pol conde d’Urgell Armengol IV allá pel 1076, pasando asina a formar parte del so territoriu. En 1163 Armengol VII otorgó-y la Carta Pola y en 1164 naz la ceca. Hasta 1314 foi capital del condáu. Dafechu, Urgell foi ún de los condaos más poderosos de Catalunya xunto col de Barcelona.

Conceyu de Xàbia/Jávea

     El conceyu de Xàbia tá asitiáu na provincia Alacant. La pesca y l’agricultura son la base de la so economía xunto col puxante boom turísticu (más de la mitá de la población afincada na zona ye estranxero).

Conceyu de Trebujena

     Trebujena ye un conceyu asitiáu na provincia de Cádiz. Conocíu ya dende tiempos remotos, pasó a la historia pola so identidá marcadamente republicana, lo que fexo que durante la Guerra Civil ufriera unes represiones descomanaes. A pesar de tener viñedos y facer vinos, la so principal fonte llaboral ye del tipu sanitariu, gracies al llabor fechu pola Cruz Bermeya a traviés de cursos formativos pala población.