Mostrando entradas con la etiqueta Catalunya. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Catalunya. Mostrar todas las entradas

14/11/20

1 ardite (Fernandu VI). Tipu 2

 

1 ardite (Fernandu VI). Tipu 1

 

1 ardit (Carlos III, el Pretendiente)

 

1 ardit (Lluis XIV)

 

1 ardit (Felipe IV)

 

1 ardit (Felipe III)

 

7/11/20

Ardit/Ardite

     L’ardit foi una moneda de vellón d’escasu valor que circuló principalmente per Catalunya (Incluyíos el Rosellón y la Cerdaña) allá pelos sieglos XVI y XVII ; dafechu, la primer moneda cola que los catalanes emplegaron esti nomatu foi col dobler (equivalente a 2 dineros) emitíu por Fernandu II el Católicu nel sieglu XVI. Al parecer, el so orixe etimolóxicu hai que buscalu n’Aquitania (Francia) per onde circulaben unes monedes nomaes hardi ya dende’l sieglu XIV; el vocablu foi catalanizáu col nome d’ardit y catellanizáu col d’ardite. A entamos del sieglu XIX, esta moneda foi desaniciada pola aparición de nueves monedes.

17/4/20

Un percorríu pel numberariu d'Isabel II (5/6)


Numberariu del Pricipáu de Catalunya (1836-1848)
COMPETENCIA ENTRE MONEDAS: EJEMPLOS DEL SIGLO XIX – Joaquín Pérez Cano

     Cataluña foi un perimportante escenario bélicu durante la primer guerra carlista. Ello provocó que bien llueu escaseare la moneda nel territoriu. Ante esta demanda, optose por abrir de nuevo la ceca Barcelona y batir monedes de cobre con valor de 3 y 6 cuartos, unes monedes propies del principáu de Catalunya y que nacieren nel periodu de la Guerra de la Independencia (1808-1814) baxo títulu de Fernandu VII; dafechu, los cuartos isabelinos diben ser una semeya del tipu de so pá.

     Naz tamién una peculiar moneda de plata nomada peseta y que va servir pa pagar a les tropes isabelines del Principáu, d’ehí que a estos soldaos se-yos conociere col nomatu de peseteros.